Kockengen: op een schaatstocht in de heel barre winter van 1979, om precies te zijn de Hart van Hollandtocht, had ik er gestempeld in de kantine van de voetbalclub die toen diep in de Utrechtse onderbond moest spelen. Eén-en-dertig jaar later terug op deze afgelegen locatie, waar we de returnwedstrijd van dit seizoen moesten spelen, het eerste officiële treffen in acht weken.

Een klein supporterslegioen (Rob Dekker, Jolan Toff, Bram van Gelderen, Gerrit Blokland) had het in het weidelandschap verscholen oord ook weten te vinden, een hele prestatie als het mist. Sommigen zagen de goals op het verkeerde veld waar de dames van Kockengen hun sexegenoten van De Meer met 21-0 verpletterden. De verslaggever keek uiteraard alleen naar het goede veld.

 

In onze selectie ontbrak Sandrino Bouwmeester, geblesseerd geraakt op de training. Julius Egan had niet getraind en moest op de bank plaatsnemen.

 

WV had tijd nodig om op dreef te komen. In die openingsfase moest Maarten Roomer bij een uitbraak na een afgeslagen WV-hoekschop uitlopend redden. En na 14 minuten was het 1-0: Maarten greep naast een corner en nr. 16 Mike van Akkeren kon van dichtbij scoren.

Kennelijk moest zoiets gebeuren, want nu namen onze jongens uitdrukkelijk het initiatief met doordacht opbouwend spel waarbij Robbert Stuut een centrale rol vervulde. Doelman Van Zutphen der veenweidebewoners kon redden bij een vrije schop van Robbert Stuut, maar bij een volgend exemplaar van Robbert kon Olmo v.d. Akker beheerst inkoppen (1-1 na 20 minuten). WV voetbalde nu veel beter; Kockengen verdedigde vaak moeizaam uit met snel balverlies. Toch had het opnieuw de leiding kunnen nemen toen Ellery Esajas wel heel zacht terugspeelde, maar zijn Kockenger opponent verdwaalde in de mist.

Opnieuw een vrije schop voor WV na een overtreding op Olmo: van 35 meter schoot Robbert in de hoek, maar de doelman tikte de bal naast het doel.

Het veel betere WV kwam uiteindelijk toch aan de leiding na een uitstekende aanval waaruit de vanaf links opererende Donato di Leva de bal voor doel zwiepte en uitblinker Olmo zijn tweede inschoot (1-2). Op slag van rust vond Olmo spits Djoere de Jong die zich van twee man vrijmaakte en de bal in de touwen joeg. Rust 1-3 en wie doet ons nog wat?

V.v. Kockengen dus, want dat opende aanvallend gevaarlijk, mede door slordig balverlies aan onze kant. Nr. 2 John Berger der geelzwarten stond na 49 minuten prima vrij om diagonaal 2-3 in te schieten.

Aan onze kant moest men blijkbaar even wennen aan een omzetting, waarbij Ralph Tier centraal in de verdediging kwam te spelen, Mischa Frissen naar rechts schoof, Julius Egan als middenvelder in het team kwam en Ellery in de kleedkamer achterbleef.

Maar nu waren we weer bij de les. Robbert mocht zich opnieuw op een vrije schop uitleven toen de oprukkende Julius werd neergelegd. Vanaf 20 meter schoot hij laag in de hoek: 2-4 na 55 minuten. Kort daarop verscheen onze topscorer Djoere bij een doorschietende bal alleen voor de doelman maar die kon de inzet pareren. Een nieuwe kans kreeg Djoere in de 69^e minuut na een afgeslagen Kockengenaanval, het leek buitenspel maar hij mocht doorgaan en bracht ons op 2-5. Tijd voor wissels: Skander Rana verving Djoere en Calvin van Meurs mocht het mistige veld in voor Robbert.

Kockengen bleef energiek maar weinig inventief doorspelen en uit een voorzet van links knalde nr. 11 Vermeulen tegen de lat. Het volgende doelpunt viel echter aan de andere kant toen Ralph de bal oppikte, vastberaden doorliep en feilloos in de hoek schoot (2-6).

Nog meer leek mogelijk bijvoorbeeld toen Mischa over rechts opkwam en zijn voorzet door Olmo van dichtbij over de lat werd geschoten.

Tenslotte hadden de gastheren na het eerste ook het laatste woord, want met enige medewerking van Maarten kon Van Akkeren in de laatste seconde de eindstand op 3-6 brengen.

Een ruime zege die nog wel ruimer had mogen zijn met Olmo v.d. Akker als man-of-the-match.

Te danken aan Maarten Roomer; Ellery Esajas (Julius Egan), Mischa Frissen, Bart Wassink, Elias Clement; Frank Ulrich, Ralph Tier, Robbert Stuut (Calvin van Meurs), Donato di Leva; Olmo van de Akker, Djoere de Jong (Skander Rana).  

 

IJFC verpletterde Waterwijk in Almere (1-7) maar onze andere concurrenten kwamen als gevolg van afgelasting niet in het veld.

Top drie: IJFC 30 uit 14, WV 27 uit 13, AH’78 26 uit 12.

In de tweede periode staan we met 11 uit 5 te wachten op een misstap van AH’78.

De volgende wedstrijd is Ouderkerk uit op 20 februari, tenzij het achterstallig bezoek aan Altius alsnog wordt ingelast voor zaterdag a.s. dus houd het in de gaten!   

André Lopes Dias