Een stukje droefenis van verslaggever en secretaris André Lopes Dias. Na een tweede achtereenvolgende nederlaag, het afgelopen weekend uit tegen TOV (2-0), kunnen de kampioensillusies van Zaterdag 1 in een diepe kast worden opgeborgen.

Liefhebbers van de koude douche komen bij ons eerste elftal deze maand prima aan hun trekken. Op 6 maart begonnen we de wedstrijddag als koploper van 3C, na een tweede achtereenvolgende nederlaag kunnen kampioensillusies in een diepe kast worden opgeborgen.
Trouwens altijd al een slecht voorteken als Mischa Frissen wegens schorsing niet mag meedoen en dan zeg ik 2 mei 2009 Monnickendam (menig lezer begint nu smartelijk te wenen).    

Het was even wennen op het Baarnse kunstgras (het eigenlijke eerste veld was door het werk van mollen gevaarlijk terrein geworden) en aanvankelijk werd er teveel door de lucht gespeeld, maar geleidelijk kwam er lijn in ons spel tegen de fysiek sterke tegenstander. WV kwam geregeld in de buurt van het doel van TOV waarbij Frank Ulrich op aangeven van Donato di Leva net over schoot en wat later een hoekschop via de lat over zag gaan.

Een perspectiefrijke vrije schop na een charge op Olmo v.d. Akker werd door Robbert Stuut ook over geschoten.

Ook TOV kreeg kansen en ging daar slordig mee om, waarbij Maarten Roomer kans kreeg zich te onderscheiden.

Gespeeld 32 minuten en Djoere de Jong zet Frank vrij in de Baarnse zestien, waar hij wordt gevloerd. Penalty! Robbert nam hem zo slecht nog niet, maar doelman J. Beeke koos de goede hoek en stompte de bal naast.

Deze tegenslag zou WV niet te boven komen. Na een onrustige voortzetting werd de rust bereikt met 0-0.

 

Na het hervatten was TOV de baas. Vooral nr.7 het talentvolle ex FC Utrechttalent Dennis Schaap was ongrijpbaar, maar onze enige uitblinker stond vandaag in de goal en redde in drie precaire situaties, één keer op de doellijn geassisteerd door Elias Clement. Maar het zou niet goed blijven aflopen, want in de 59^e minuut stond nr. 9 Rutger v.d. Molen na een vrije schop vrij genoeg om van dichtbij te scoren (1-0).

Trainer Martin reageerde door Tjerk Veltman de plaats van Olmo te laten innemen. WV zette wat druk waarbij Julius Egan dichtbij succes kwam, maar scoren gebeurde aan de andere kant. Wéér nr. 9 Van der Molen liep na een afgeslagen WV-aanval vrij op ons doel af en kende geen medelijden (2-0, 78^e minuut).

WV gaf niet op maar Djoere schoot bij een redelijke mogelijkheid niet met de nodige overtuiging. Maarten voorkwam uitlopend meer schade en werd na afloop terecht uitgeroepen tot man of the match. In de door scheidsrechter Zondervan ruim bemeten blessuretijd (ook TOV beoefende het spelbederf met het voorwenden van vreselijke blessures, waarbij het stapje over de zijlijn niet meer mogelijk was) werd Tjerk door nr. 2 Van Hardeveld ruw gestuit (geel) en liet doelman Beeke spectaculair een bal los, maar daarvan profiteren was er niet bij.

 

Gevolgen: winnende concurrenten, behalve TOV ook AH’78 en IJFC, doen de ranglijst er een stuk minder leuk uitzien.

Maar, rekende Ronald Nijsen mij met onnatuurlijk optimisme voor, op de tweede plaats (rechtstreekse promotie) staan we maar drie punten achter.

Wel zaterdag even winnen van het al een half jaar ongenaakbare AH. Is thuis! Komt allen ons naar de punten gillen!

 

Ook ver na afloop was de ellende niet voorbij toen ik gedachteloos met mijn biertje buitenom van de bestuurkamer naar de kantine liep. Die opgewonden vrouwenstem uit de luidspreker hoorde ik wel, maar ik meende dat de uitslag van de tombola bekend werd gemaakt. Nee, het ging om de man met de zwarte muts; ik werd nog net niet gearresteerd.     

 

Maarten Roomer; Elias Clement, Bart Wassink, Ralph Tier; Bouke de Boer (80. Onno Hekman); Robbert Stuut, Julius Egan, Frank Ulrich (67. Calvin van Meurs), Donato di Leve; Olmo van de Akker ( 60. Tjerk Veltman), Djoere de Jong            .