Uitblinkers van vorige week waren nu zwoegers

In de belangrijke confrontatie met Argon leed ons eerste zaterdagteam afgelopen weekend een uiterst pijnlijke 1-3 nederlaag. Aangezien alle concurrenten wonnen, is winnen bij TOV aanstaande zaterdag noodzaak om de promotiekansen levend te houden.

Op 26 september hadden we in Mijdrecht al een koude douche gehad, maar toen was het er lekker weer bij. Nu ook wel als je je poolkleding aanhad.
Het begin was uitstekend:  Gijs Oostermeijer liep als pupil van de week moeiteloos door de verdediging der gasten en scoorde genadeloos; het bleek helaas niet de opmaat voor de volgende twee uur.
 
De eerste 25 minuten leek het goed te komen. WV had het initiatief en zette de bezoekers onder druk. Topscorer Djoere de Jong schoot met een omhaal juist naast en Olmo van de Akker kon net niet afmaken bij geheel uiteengerafelde Mijdrechtse afweer.
In minuut 25 veroorzaakte Mischa Frissen echter een vrije schop even buiten de zestien. Nr. 11 Yoeri van Adrichem knalde in de muur, de terugspringende bal werd door nr. 5 Flapper opnieuw ingeschoten, Maarten Roomer kreeg hem niet klem en van dichtbij schoot Van Adrichem in het net (0-1).
Bij het juichen raakte Flapper geblesseerd en moest door verzorging weer op de been worden gebracht. Dat tafereeltje beviel andere polderbewoners wel. De één na de ander ging in loop van de wedstrijd op het veld liggen en de liefderijke verzorgster is zeker een kilo afgevallen tussen 14.55 en 16.15 uur. Helaas trad scheidsrechter Schram niet op tegen dit spelbederf. Onze spelers speelden in deze gevallen de bal aanvankelijk beleefd buiten de lijnen. Pas ver in de tweede helft begreep men dat er sprake was van bewust ontregelen waarop gewoon doorspelen het antwoord moest zijn.
Onnodig te zeggen dat de ernstig gewonden de wedstrijd moeiteloos konden vervolgen met uitzondering van nr. 6 Mens, die onwel was geworden.
Mede door de vele onderbrekingen zou WV nooit meer tot het eerder vertoonde spel komen; de wedstrijd werd en bleef rommelig waarbij uitblinkers van vorige week nu weinig succesvolle zwoegers waren.   
Maar toch: na 41 minuten kregen we een vrije schop toen Djoere de Jong door Julius Egan goed werd ingespeeld en werd gevloerd: van twintig meter schoot specialist Robbert Stuut tegen de paal; zo dichtbij waren we nog niet.
In de vierde minuut van de blessuretijd van de eerste helft, ja dat krijg je met al dat ligwerk, bracht Elias Clement door zeer ondoordacht terugkoppen nr. 19 Doorson in scoringspositie, maar die schrok zo van deze geste dat hij naastschoot. Derhalve met 0-1 de rust in. 
 
In het tweede bedrijf zou WV niet meer in cadans komen. Argon ontregelde virtuoos.
Na een grove overtreding op Frank Ulrich reageerde Mischa wel heel opgewonden, geel was het gevolg (50e minuut).
En na 58 minuten mocht de onzichtbare Olmo naar de kant ten gunste van Tjerk Veltman; nieuwe hoop bij de supporters maar veel verbetering zat er niet in. Soms was er wat dreiging bijvoorbeeld na goed opkomen van Bart Wassink. Maar 0-2 was ook mogelijk, want binnen de minuut kreeg Maarten twee maal een tegenstander op zich af die hij uitlopend kon blokkeren.
Nog een wissel: Calvin van Meurs ging over rechts aanvallen, verdediger Elias moest naar de kant. Dat zou enig effect hebben maar eerst werd het inderdaad 0-2 toen opnieuw Van Adrichem een lange voorzet van nr. 5 Flapper geheel vrij mocht inkoppen.
De doodklap? Nee, want Calvin besloot een krachtdadige rush met een voorzet die door Frank van dichtbij werd ingeschoten en het was 1-2 na 85 minuten. Toen de schutter de bal snel wilde pakken, wierp Argonspeler het leder vlug achter het doel, deze actie bleef onbestraft.
WV ging uiteraard op jacht naar de gelijkmaker en Djoere leek die te gaan maken toen hij op doel afging, maar doelman Van Moort redde ten koste van een corner die niets opleverde. De middag eindigde kenmerkend met een misverstand voor ons eigen doel waar Doorson van profiteerde door een ontluisterende 1-3 op ons scorebord te brengen. 
 
De gevolgen bleken rampzalig. Alle concurrenten wonnen waarbij het aanhoudend winnende AH’78 uit zicht lijkt te verdwijnen.
Winnen bij TOV is zaterdag a.s. noodzaak om de promotiekansen levend te houden.
 
Een kleine doch zeer capabele jury wees eensgezind Bart Wassink aan tot man-van-de-wedstrijd.
Onze jongens toch maar even genoemd (er is hard voor gewerkt):
Maarten Roomer; Bart Wassink, Mischa Frissen, Ralph Tier, Elias Clement (78. Calvin van Meurs); Robbert Stuut, Julius Egan, Frank Ulrich, Donato di Leva; Olmo v.d. Akker (58. Tjerk Veltman), Djoere de Jong 
 
André Lopes Dias