“Wat een ellende, was ik maar gewoon bij Argonaut gebleven.”

Zo keek André 28 jaar na dato terug op zijn overstap van Argonaut naar Wilhelmina Vooruit in november 1955. Om er meteen aan toe te voegen: “P.S. Zojuist de wedstrijd Voorland- AZS (Argonaut Zwarte Schapen) gezien, ik stond tussen de AZS-supporters. Toch maar liever WV-HEDW!” (André Lopes Dias, juni 1983)

Toen hij 10 was, in 1950, speelde André proef bij Ajax. Naar eigen zeggen niet zonder succes: “Ik mocht nog eens terugkomen, kreeg ook een nieuwe oproep maar die wedstrijd werd afgelast, ik zou weer worden opgeroepen en wacht nog steeds ….” Het wachten beu werd André begin 1952 lid van Argonaut aan de Zuidelijke Wandelweg. Zijn ouders hadden liever gezien dat hij ging voetballen bij Wilhelmina Vooruit, de oude club van zijn vader en volgens hen ‘een nettere vereniging’.

André werd niet uit vrije wil lid van Wilhelmina Vooruit. Toen zijn jeugdelftal bij Argonaut wegens tekort aan spelers uit de competitie werd genomen, kon hij als vijftienjarige gaan spelen bij de senioren. Daar had hij zelf wel oren naar, maar zijn ouders beslisten anders. Via bestuurslid en vriend des huizes Wim Melkman werd André in november 1955 aangemeld bij Wilhelmina Vooruit. Hij ging spelen in het enige jeugdteam dat Wilhelmina Vooruit in het laatste seizoen voor de fusie in competitie had.

“Ik had niks met WV-HEDW de eerste jaren. Het is dat ik wilde voetballen , anders was ik allang weggeweest.”

Als gevolg van een longprobleem zou André pas in oktober 1957 zijn eerste wedstrijd voor de nieuwe fusieclub spelen. “Ik voelde me in het begin niet thuis bij WV-HEDW. Ik voelde me als voetballer niet gewaardeerd.” Toen hij een keer een zeldzaam doelpunt maakte en er na de wedstrijd werd gevraagd wie er gescoord had, viel er een diepe stilte. Nadat hij een paar keer reserve had gestaan bij de A1, deed André zijn beklag bij het bestuur met als resultaat dat hij op 22 december 1957 als zeventienjarige debuteerde in het zesde. Daar leerde hij mensen kennen als Hans Aussen en Bob Verdoner, ‘oudere maar sympathieke mensen’. Zo begon André het langzaam leuk te vinden bij WV-HEDW. De rest is geschiedenis. Zaterdag 20 juni 2026 vieren wij dat André zeventig jaar lid is van deze mooie club.

“Ik wilde helemaal geen secretaris worden”

WV-HEDW had dan misschien te weinig waardering voor de voetbalkwaliteiten van André, de club had wel oog voor zijn bestuurlijke kwaliteiten. Nadat hij van 1962 tot 1968 al bestuurslid was geweest, werd hij in 1971 op het diamanten huwelijksfeest van zijn grootouders door Willem Melkman gevraagd om secretaris te worden in een nieuw bestuur dat de club in crisis moest redden. André voelde er niks voor, temeer daar zijn opa het hem afraadde: “Toen echter op de -door de noodsituatie nodige- extra algemene ledenvergadering opnieuw door Melkman, nu versterkt met Sajet, mijn naam werd genoemd voor het secretariaat, lette ik even niet goed op en toen was ik het. Secretaris dus.” Hij bleef tot 2022 in functie, meer dan 50 jaar.

Het clubleven van André in een notendop:

André werd op 29  november 1955 tegen zijn zin tot lid gemaakt van Wilhelmina Vooruit.

André liet zich In 1962 overhalen om lid te worden van het bestuur. Bij het zestigjarig bestaan van de club in 1968 trad hij af om zich te wijden aan zijn vrouw Jenny, de tweeling op komst, de afronding van zijn studie en zijn nieuwe baan.

André werd 1971 tegen zijn wil tot secretaris gemaakt.

André speelde in het seizoen 1972-1973 in de Zondag 2 met o.a. club-oudste Bram van Genderen. Later maakte André als speler, elftalleider en grensrechter deel uit van het studententeam, dat in 1983 debuteerde als Zondag 5, met o.a. Louis Röst, Dick van Santen en John Oudejans. De mannen eten nog geregeld samen.

André is sinds jaar en dag chroniqueur van de verrichtingen van de Zaterdag 1 en voorzitter van de commissie Man van de Wedstrijd.

André is de spil van de jaarlijkse herdenking bij ons monument van de in de Tweede Wereldoorlog vermoorde leden van Wilhelmina Vooruit en HEDW.

André is als lid van de Historische Commissie het persoonlijk geheugen van de club.

André werd in 2006 uitgeroepen tot erelid van WV-HEDW. In datzelfde jaar kreeg hij met erevoorzitter Sander Post de Gouden Speld van de KNVB.

André werd in 2008 met Sander tot Lid gemaakt in de Orde van Oranje-Nassau.

André kreeg in 2016 bij gelegenheid van zijn zestigjarig lidmaatschap de Andreaspenning van de stad Amsterdam persoonlijk uitgereikt door wijlen burgemeester Eberhard van der Laan.

Op 11 november 2023 werd de André Lopes Dias Tribune feestelijk geopend.

André nam in 2022 afscheid als secretaris

Voorzitter Ronald Nijsen kondigde het afscheid van André als secretaris aan tijdens de digitale algemene ledenvergadering van 31 januari 2022:“Na zeer goed onderling overleg binnen het bestuur is besloten dat André Lopes Dias het secretariaat vanaf heden overdraagt aan Sanne Nijsen. André is maar liefst ruim 50 (vijftig!) jaar secretaris van onze mooie vereniging geweest. En functioneerde daarvoor nog circa 6 jaar in een andere bestuursfunctie. Een onwaarschijnlijke lange periode.  Hij heeft alle ontwikkelingen, hoogte- en dieptepunten van WV in de laatste 60 jaar meegemaakt -inclusief, tamelijk uniek, de fusie tussen Wilhelmina Vooruit en HEDW in 1956- en op zeker: hij kan die zich allemaal haarscherp herinneren. Hij heeft van zeer nabij ook meegemaakt dat de inhoud van het secretariaatswerk de afgelopen jaren sterk veranderd is: van papier en fysieke spelerspassen naar bijna alles digitaal. Wanneer was de laatste keer dat André op de fiets een uur voor sluiting van de deadline met een tas vol overschrijfformulieren naar het bondsbureau van de KNVB op sportpark Riekershaven fietste? Woorden schieten te kort om te beschrijven wat André voor de club betekend heeft. Maar gelukkig ook nog: betekent! Want hij blijft dit kalenderjaar 2022 in ieder geval ook nog lid van het bestuur, werk genoeg! Echt afscheid nemen als bestuurslid doen we ergens in de toekomst bij een meer respectvolle, live gelegenheid. Geeft mij ook de gelegenheid naar die tekort schietende woorden te zoeken. En natuurlijk blijft André ook zijn prachtige, veel gelezen voorbeschouwingen en verslagen van de Zaterdag 1 schrijven. En voorzitter van de veel besproken commissie man-of-match. En heb ik zelf de eer samen met André bij wedstrijden van WV Zaterdag 1 de bestuurskamers onveilig te maken (waarbij André’s onfeilbare geheugen mij menigmaal te hulp schiet). Gelukkig kunnen we die draad op 19 februari weer oppakken.”

Jos van Meeuwen