We verloren kansloos en volkomen terecht met 3-0 in en tegen Egmond. Op een natuurgrasveld. De hel van Egmond kreeg ik vlak na afloop van de wedstrijd geappt. Gelijk noteerde ik deze woorden denkbeeldig als werktitel van m’n verslag. Lekker theatraal. Na een nachtje slapen weet ik beter. Egmond was niet de hel.

Het was een spiegel. We gaan een jaar terug in de tijd. En wel 21 september 2025. Een zondag in de polder. Een natuurgrasveld. En de Lieverdjes van WV hadden het allemaal allang bedacht. De trainer werd genegeerd. Ze konden het zelf wel. Op halve kracht. Op basis van hun goddelijke talent. De tegenstander toen heette Saenden. De uitslag van toen 7-0. Dus 3-0 kan ik niet de hel noemen. Dat was toen. Ik herlees wel gelijk het verslag wat ik schreef na Saenden uit. En kan het niet laten een groot deel ervan hieronder nogmaals neer te pennen :

Ik zet de TV aan en val in de aanloop naar Barcelona tegen Getafe. Studioanalist van dienst is Alex Pastoor. Hij praat een beetje zoals z’n achternaam is maar goed. Ik mag graag luisteren naar z’n analyses. Helder en begrijpbaar. Zonder omwegen. Ik hoor hem een aantal zaken roepen over de selectie met veel sterren en grote ego’s die Barcelona op dit moment in de groep heeft. En toch zegt hij dat ze samen meer zijn dan de som der delen. Dus die sterren cijferen zich weg voor het team. Niet “ik” moet de ster zijn maar “wij” moeten de sterren zijn.

Hij laat beelden zien zowel aanvallend als verdedigend en beschrijft; loskomen van je tegenstander, bewegen zonder bal, scannen, bal en handelingssnelheid, bereid zijn vuile meters te maken. Ik hoor het aan en denk terug aan de wedstrijd van WVzon1. Ik kijk de beelden later nog eens terug en ik denk: ja, dat geldt dus niet alleen voor Barcelona maar ook voor onze tegenstander Saenden. Daar was het wij over het hele veld. En waar de Lieverdjes het stevig tegen aflegden op alle fronten.

Ik raadpleeg Chat GPT voor wijze raad. Want ja, dat kunnen we op dit moment wel gebruiken. Dan komt er, na wat vragen die ik beantwoord, dus gewoon iets uitrollen. M’n grote vriend Chat is ook sportpsycholoog. Hij komt o.a. met “de spiegel” om een brug te kunnen slaan tussen de “verwachting” die er leefde versus de “harde realiteit”. Om dat vervolgens dan concreet te maken met waar het mis ging. In steekwoorden. En dan van de “pijn” naar een plan te komen. Een gezamenlijk plan om de pijn te gebruiken als brandstof voor de komende periode.

We zijn een heel jaar en een kampioenschap verder. Hebben een vlekkeloze voorbereiding gedraaid. Opende overtuigend in de eerste speelronde tegen een angstgegner. Maar gisteren zochten we collectief de ondergrens op en gingen er dwars doorheen. Schijnbaar heeft een groep zoals deze Lieverdjes af en toe die spiegel nodig. Want ja jong en toch al zo mondig. Zoveel spelers zoveel meningen. Maar met praten kom je er niet op een voetbalveld. Daar moeten de denkbeeldige mouwen worden opgestroopt. Strijd worden geleverd. Geduelleerd.

We verloren de wedstrijd ergens tussen donderdagavond 20:00u en zondagmiddag 14:00u. Dus voor de aftrap al. Hoogmoed is een slechte motivator voor een teamprestatie op 2e klasse niveau. Zeker met onze ervaringen twee seizoenen geleden op dit niveau. Onderschatting doet de rest. Het lukte vervolgens acht spelers niet om op tijd te arriveren in Egmond. En tule komen er dan allerlei smoesjes dat ze er niks aan konden doen.

De voorbereiding was hierdoor allerbelabberdst. En de focus op negentig minuten volle bak derhalve niet aanwezig. Je ziet het terug in de wedstrijd. Alles wat nodig is om als team te opereren ontbreekt. Balaannames. Passing. Bewegen zonder bal. De onderlinge afstanden. De manier hoe je een duel aangaat. Balsnelheid. Voorzetten die worden gegeven zonder te kijken. Corners om te lachen. Als een boer met kiespijn.

Op goed geluk voetballen kan maar dan in een lager team. Lekker pielen. De vrijblijvendheid straalde er vanaf. Werkelijk ontluisterend. Branie vertaald in arrogantie. Misplaatste arrogantie. En ja dan wordt je het lachertje van Egmond. Want geloof mij, die hebben een geweldige derde helft beleefd met elkaar. Na negentig minuten volle bak pakte zij lachend die derde helft mee. En er is daar geen spaan van ons heel gelaten. Lachsalvo na lachsalvo ging er door de kantine.

De komende 24 wedstrijden gaan we meer van dit soort ploegen treffen. Die hun kwaliteiten kennen. Die doen waar ze goed in zijn. Zonder morren zich aanpassen aan de teamdiscipline. En vooral elkaar in hun kracht zetten. En zo kan het dat wij 3-0 kansloos ten onder gingen. Dus bekijk de beelden. Ben kritisch naar jezelf. Ga het gesprek aan. Met jezelf en je teamgenoten. Want de Lieverdjes als term zou ik eigenlijk niet meer gebruiken dit seizoen. Dat lag achter ons na een glorierijke zegetocht in de 3e klasse vorige seizoen.

Maar ja, nood breekt wet. Want als iemand mij appt met een tekst “De hel van Egmond” en ik de ins & outs ken van de weg naar die hel toe. Dan kan ik niets anders dan dit. Ik ben heel benieuwd naar de reactie op de schandalige wanprestatie van het team zelf. Daardoor ben ik ook heel nieuwsgierig naar komende zondag als Always Forward op bezoek komt op Middenmeer.

In de basis stonden: Diouf, van Velzen, van der Heide©, Boes, Noppert, Boudinar, Swart, Vermeulen, Dundas, Oostermeijer, Coffeng. Als wissel gebracht Köprülü, van de Bunt Huigen, Cinar, Hinten & Jairam.

Onno Swart

Op de site van onze gastheren: Egmond effectief genoeg (met foto's)