We ontvingen Hercules Zaandam. Hercules, hoor ik u denken. Ja, Hercules ofwel de Romeinse naam voor Herakles. Een mythologisch figuur, bekend om zijn ongelooflijke kracht. En die ondervonden wij als #WVzon1. We moesten diep. Heel diep. Woekeren met onze energiereserves. Maar we flikten het. We wonnen. Net aan. 2-1. Het hele verhaal leest u hieronder. En kijk gerust naar de prachtige foto’s passend bij dit verslag van/op @joostrietdijksportsphotography.

Het was in de basis een pot voetbal als velen. Twee teams, één scheidsrechter, één bal, één doel: meer scoren dan de ander. En zo floot Adem Oren als leidsman voor het ontbranden van de krachtmeting tussen WV en Hercules. Fysiek en emotioneel. Want vanaf minuut 1 was de wedstrijd aan. WV greep het initiatief. Omsingelde Hercules en zocht de vroege voorsprong. Al in de 4’ is daar de eerste kans. De naar binnen gekomen Ashraf Azzouz beloont de loopactie van spits Max Swart met een steekpass. Die omspeelt de keeper maar schiet de bal uit een lastige hoek langs de verkeerde kant van de paal. Zo volgen er nog twee kansen voor onze gedreven spits. Op basis van de openingsfase was een 2-0 voorsprong niet raar geweest. De stand was alleen nog steeds 0-0.

Dan komt er een fase waarin wij de grip beginnen te verliezen. We gaan teveel mee in hun spelletje. Een fysiek spelletje. Opereren niet als team. Sommige spelen hun eigen wedstrijd. We beginnen slordig te worden in onze passing. Vergeten dat hard werken en samenwerken de basis is. En dat de bal nooit moe wordt. Het is alsof een extra tegenstander het veld heeft betreden. We streden niet alleen met Hercules maar ook vooral met en tegen onszelf. De onzichtbare demonen die elke sporter kent. Want onder de eenvoud van het spel zit een diepere laag.

Een team is als een levend organisme. Iedereen heeft een rol, een intensiteit, een energie. Je merkt het meteen als de onderlinge afstemming klopt. Dan beweeg je samen, zonder te praten. Een goed team vertrouwt elkaar blind. Niet omdat iedereen perfect is, maar omdat fouten opgevangen worden. Het is een oefening in communicatie, empathie en vertrouwen. En de mooiste momenten ontstaan als iedereen zichzelf blijft, maar zich tegelijk inzet voor het geheel. Dan is er geen ego meer, alleen het spel als een gezamenlijke ademhaling.

Hoe help je elkaar door een moeilijk moment? Nou, in ieder geval niet door het vanuit negativiteit te benaderen. Het gevolg van de extra tegenstander was dat de eerste helft eindigde in een ongelijke strijd. Hercules scoorde dan ook de 0-1 in de 28’ via een prima uitgespeelde aanval. Dat wij onszelf in die situatie brachten was een fout vanuit nonchalance die er nog een aantal triggerde. We kregen het lek niet boven. Keeper Jules Vermeulen moest in de 41’ zich tweemaal strekken om verdubbeling van de achterstand te voorkomen. De rust moest redding brengen. De coach als reddende engel. De limonade, vegan winegums en de fair trade bananen om de energievoorraden aan te vullen voor de tweede helft.

Nog een helft te spelen. Door de woorden in de rust stonden alle koppen weer dezelfde kant op. De basis om de achterstand om te buigen was gelegd. De blauwe lucht met een zonnetje had inmiddels plaatsgemaakt voor donkere wolken waaruit gestaag grote druppels neerdaalden. Het perfecte decor voor een heroïsche comeback was er echter pas toen de duisternis extra vroeg inviel en de veldverlichting aanging. Je zag Joost Rietdijk als fotograaf spreekwoordelijk opfleuren toen het prachtige decor zich voor z’n lens ontvouwde. Wat een mooi decor om plaatjes te schieten hoorde je hem denken. En zo geschiedde.

Hercules parkeerde bus. Verdedigde met alles wat ze hadden. Wat wij daar tegenover stelden? Nou alles wat je van een echt WV team mag verwachten. Aanvallend en dominant voetbal. De extra tegenstander werd als eerste verslagen. De focus was er. De urgentie om samen te werken. De wissels kwamen. Verse krachten die ons team sterker maakte. Nog meer drive naar voren. Hercules moest ver terug. De angst voor die ene desastreuse counter blijft. Maar met een keeper in vorm is de impact beperkt. Zo redt hij in de 87’ met een katachtige reflex een bijna zeker doelpunt.

Dan de absolute slotfase. Hercules is op. Meerdere spelers hebben kramp. Wij zetten nog een keer aan. Volle bak. In de zestien krijgt Roan Mulder de kans om op doel te vuren. Een verdediger gooit zich in de baan van het schot. De bal smoort. Appel voor hands! De scheids is gedecideerd en fluit. Penalty. De klok staat inmiddels op 90’ als Yasin Koprulu zich achter de bal zet. Deze jongeling is een zekerheid als het om penalties nemen gaat. En dat laat hij zien. Ondanks dat meerdere tegenstanders hem uit z’n concentratie proberen te halen, blijft hij ijzig kalm. De 1-1 is daar. En nu door.

Door het tijdrekken en meerdere blessure behandelingen is er nog ruim extra tijd. In de 93’ gaat de keeper geblesseerd naar de grond na het nemen van een doeltrap. Behandeling volgt. Er is twijfel. Speler op doel? Maar nee hij blijft toch staan. In de volgende aanval blijven we rustig rondspelen om hoog op het veld te komen. Gijs Oostermeijer wordt vrij gespeeld doordat de bal op tempo van voet tot voet gaat. Via respectievelijk Lukas Noppert, Gijs, Anass Boudinar, Freek van der Heide en weer Anass komt de bal terug bij Gijs. Volledig vrij gespeeld op het midden recht voor de goal. Hij loopt ongehinderd op en vanaf een meter of 28 haalt ie uit. De bal komt uit een mêlee van spelers richting de linker benedenhoek, stuitert een meter of 3 voor de goal. De keeper is te laat en daarmee kansloos. 2-1.

De Mythologische alleskunner is verslagen door een stelletje showpony’s van Wilhelmina Vooruit-Hortus Eendracht Doet Winnen. En dan op dat moment schiet Joost Rietdijk die prachtige plaat bovenaan het verslag. Daar waar de emotie vanaf spat. Vertwijfeling en deceptie aan de kant van Hercules. En euforie en onoverwinnelijkheid aan de kant van #WVzon1. Wat kan sport toch mooi zijn en tegelijkertijd kneiterhard. Want als we winnen dan is er wel die collectiviteit. Wel die groepsdynamiek. Nu nog als we het samen moeilijk hebben. Dan zijn we het levende organisme dat als een tornado over het veld gaat en overwinningen aan elkaar kan rijgen.

Dat neemt niet weg dat er bij individuele spelers nog altijd uitdagingen zijn. Bij onze spits Max Swart bijvoorbeeld. Hij werkt hard. Creëert. Krijgt z’n kansen. Maar de goals komen even niet. De ketchup komt niet uit de fles zeg maar. Zelfs niet als ie er alles aan doet. Dat is het ongrijpbare van dit mooie spel. Want we weten ook dat het er in ene weer kan zijn. Coach Ted Lasso in de gelijknamige serie gebruikt hiervoor de uitspraak “Be a goldfish”. In Nederlands: ben een goudvis. Waarom? Nou omdat een goudvis maar een geheugen heeft van 10 seconden. Dus alles wat achter je licht draag je niet mee. Ik kan alleen maar meegeven: ben die goudvis. Want het is een dans met de bal, een gevecht met jezelf. Tussen controle en vertrouwen, tussen falen en flow. Een tikje, een aanname, een ademhaling op het juiste moment en alles klopt.

Dan nog even wat scorebordjournalistiek. Na de 7-0 nederlaag tijdens de seizoensouverture hebben we inmiddels vier wedstrijden op rij gewonnen. Dat brengt ons gezamenlijk aan de top van de ranglijst met stadsgenoot Swift en de hardhitter Saenden. Aan de top komen is één. Er blijven vraagt nog meer van ons. Het vraagt om continuïteit. Om samen strijden. Met elkaar en voor elkaar. Dat is wat we moeten kunnen opbrengen. Week in, week uit. Bijvoorbeeld komende zondag uit bij Rood-Wit Zaanstad. Een ploeg met titelaspiraties. Kampioen geworden in de 4e klasse. In de zomer zich versterkend met oud prof Gaynor Plet, waar hij zich voegt bij o.a. Dave Bulthuis en 43-voudig Turks international Oguzhan Özyakup. Deze week dus lekker trainen en op naar zondag!

Team : Jules Vermeulen, Nick Jairam, Freek van der Heide©, Midas Ploem Kempkes, Tobin Melis, Tom van Riessen, Tim van Eldonk, Ashraf Azzouz, Lukas Noppert, Gijs Oostermeijer, Max Swart, Larry Amoako (o23), Anass Boudinar, Roan Mulder, Jesse Coffeng, Yasin Koprulu, Paul Diouf, Joram Melis, Yassir Boudazdaz, Onno Swart, Raymond Lion & Jos de Vries

Onno Swart

Het Amsterdamsche Voetbal: WV-HEDW (zo.) pakt drie punten op de valreep tegen Hercules Zaandam

Video-samenvatting van de hoogtepunten door Mr Melis: