En dat was dan weer de winterstop. De rozenstruikjes mochten op rust. Rozenstruikjes, hoor ik u denken? Lees nog maar even terug in m’n laatste wedstrijdverslag, wat ik bedoel.

We gingen, na het geweldig gezellige Kerstdiner bij WV, de feestdagen in met het goede gevoel van het hebben van de volkomen verdiende titel van “Winterkampioen”. En nu zijn we weer onderweg. Ik zal als intro op de inmiddels gespeelde wedstrijden de afgelopen zes weken omschrijven. Want er is over deze zes weken best veel te vertellen. Nou daar gaan we. Veel leesplezier!

De feestdagen. De rozenstruikjes gingen op welverdiende voetbalrust. Tsja, die laat ik verder even voor wat ze zijn. Want wat rozenstruikjes in hun vrije tijd doen is aan hen. Ik ging bijvoorbeeld Kerstklaverjassen op 28 december onder leiding van Carmela & Johan van Genderen. Dat was weer, als vanouds, erg gezellig en top georganiseerd. Een echte aanrader. De jaarwisseling gaf wat vuurwerk.

De eerste week van januari viel in het water. Water van het type “bevroren” en in de vorm van vlokken. De trainer zat vast in Sevilla met het trainingskamp van Rijnsburgse Boys. En de velden in Amsterdam waren onbespeelbaar. En beetje laf de sportschool in met de verzamelde rozenstruikjes dan maar. En dat op de avond voordat we op trainingskamp gingen met als bestemming Benalmadena in Zuid Spanje.

Een rozenstruikje was geopereerd aan het maken van een kruisband in z’n knie. De man met de vlag werd mantelzorger, want ook vader van dit net genoemde rozenstruikje. Een ander rozenstruikje had een harde aanvaring in een Aprés Ski bar in de Alpen. Die had wat breukjes en moest ook onder het mes. Dus we vertrokken op vrijdagochtend met drie plekken in het vliegtuig richting de zon. Volkomen volgens dienstregeling overigens. Wat natuurlijk een hele opluchting was. Gezien dat Schiphol in de dagen voorafgaand de bevroren toestand van water niet goed kon verwerken.

En zo bivakkeerde de rozenstruikjes in magnifieke omstandigheden. Perfecte omstandigheden voor groei. Niet alleen worden ze in de basis sterker. Ze matten zich fysiek af in een straf programma om daarnaast ongevraagd extra werk te doen in de nachtelijke uren. Uren waarin ze sterkere middelen tot zich nemen dan ze eigenlijk aankunnen. Het stelt ze wel open om samen met de andere struiken een hechte band op de bouwen. Ze prikken elkaar dan geregeld en zo ontstaat er een bloedband. En dat is een sterke band.

Dit zie je terug in de werkethiek nu we weer op het veld staan. Ook zie je het in de eengezindheid om hard te werken. In het voetbaljargon het dit teambuilding. Wellicht ooit van gehoord. Je doet niks wat te maken heeft met voetbal en toch worden ze er beter van. Niet alleen als team, individueel ook. Heel raar maar ego’s die verbinden blijken in ene bijna belangeloos te kunnen “samenwerken”. Dus ik ben pro trainingskampen. Zeker als ze zo strak geregeld zijn als deze door onze opper hovenier Joram Melis.

Wat deden we aan groepsactiviteiten? Nou in chronologische volgorde; Dag 1. Na het reizen. Een drankje. Paddelen. Drinken. Eten als groep, met wat drankjes. Om af te reizen naar Malaga voor een hengstenbal. Exclusief de norse oude man die dit stuk schrijft. Dag 2. Ze deden een poging elkaar te raken met een paintballgeweer. Nu, de wereld in brand staat altijd goed om jongelui een beetje schietkunsten bij te brengen. Ik wandelde de boulevard langs het strand en deed 20K+ stappen. De zaterdagavond was eentje die iedereen zelf mocht invullen. Het laat zich raden met wat….

Dag 3. Twaalf holes voetgolf op een werkelijk prachtig gelegen golfbaan in de buurt van Marbella. De oude man hield er spierpijn aan over. Maar ook een goed gevoel. Had ik al gezegd dat het elke dag 18 graden was? Om in de avond een quiz te hebben over zondag1. Met als winnaar na een bloedstollend slot Anass Boudinar & Ronald Mulder. En toen op tijd naar bed! Want…….

Dag 4. Een oefenwedstrijd staat op het program. We spelen tegen Veendam 1894. De overblijfselen van de ooit profclub s.c. Veendam. Wel, de huidige bespelers van de Lange Leegte waren als kanonnenvoer. En WVzon1 startte als een tornado. Het resulteerde in 9-0 na slechts 37'. Om daarna toch de teugels te laten vieren. Of was het de matige nachtrust in de nachten ervoor? Wel we hielden de 0. Maakten er nog twee om met 11-0 te eindigen.

We proosten met een halve liter op dit resultaat. Om daarna met een groot deel van de groep een hoop kannen sangria aan het zwembad te nuttigen. De avond was gevuld met een gezamenlijk diner gesponsord door www.swartgeld.nl en zo kwam het programma tot een goed einde. De terugreis op dag 5 begon vroeg. Iedereen stond klaar om 04:45u. Werkelijk een mooi resultaat. De terugvlucht was ook volgens planning dus om een uur of 11 was het touch down op Schiphol. En tijd om bij te slapen. De donderdagtraining was eentje van grote inzet. Want ja, de zondag was runner-up IVV de tegenstander.

Op Kunstgras 1 verspeelden we 2 punten. In een zinderende wedstrijd gespeeld in een hoog tempo deden we onszelf tekort. De echte scherpte ontbrak. De arbeidsethos zeker niet. We stonden ons mannetje als team. Gaven weinig weg. En als er toch een muisje doorheen glipte stond daar een geweldige Jules Vermeulen. Maar de slordige passing, gehaaste beslissingen en moeilijke oplossingen maakten dat we de wedstrijd niet in het slot konden gooien. En dat gaf IVV in de slotminuten die ene mogelijkheid. En die benutte zij. Waar bij ons meerdere dingen fout gingen, ging het bij hen goed. En dan speel je 1-1.

Dan een gewone trainingsweek. Op maandag de loting van de laatste 32 van de districtsbeker. Ja, we zitten er nog in! We loten weer een uitwedstrijd. We mogen naar Velsen op 17 februari om 20:30u. Dit nadat Zaterdag 1 op zaterdag voor de competitie tegen ze heeft gespeeld. Dus die mogen het betere sloopwerk doen dan. Dan maken wij het op dinsdag af ;-) Een matige slotpartij op donderdag. De beoogde wissels wonnen van de basis. Om de helft van de competitie te bereiken op zondag 25 januari. Uit tegen Swift.

Door onze 1-1 tegen IVV waren ze ons tot op 1 punt genaderd. Dus een rechtstreeks gevecht om de eerste periodetitel stond op het program. Twee ploegen die beide kampioen willen worden. En twee ploegen die elkaar al seizoenen lang tegen komen. Dus we verplaatsten ons naar het lommerrijke Oud Zuid. Voor een hernieuwde kennismaking. Plaats van handelen sportpark Olympiaplein. Onder goede omstandigheden.

En die wedstrijd was heel anders dan tegen IVV. We speelden wederom 1-1. Maar we moesten de hele wedstrijd in de achtervolging. Was Swift dan zo goed. Nou, nee. We kregen een goal tegen waarbij wij de bal op een presenteerblaadje geven. Hij wordt knap binnen geschoten. Dit al in minuut 9. We maken in minuut 88 pas de zwaarbevochten gelijkmaker. Uit een doodspelmoment. Een vrije trap over de muur in de bovenhoek. De maker? Wie anders dan Roan Mulder. De vreugde explosie was enorm. Na afloop was de stemming in de kleedkamer niet alsof we net een periodetitel hadden gewonnen.

En dat vertelt eigenlijk het verhaal van de wedstrijd. Van de staat waarin dit team zich bevindt. Ze willen meer. Dus moeten we aan het werk. Weet u nog mijn verslag van RoodWit Zaanstad uit? Waar ik 11.341 fouten had geturfd? Wel. Of het er dit keer zoveel waren. Ik weet het niet. Maar het kwam wel in mij op toen ik gister de beelden terugkeek. Maar ja. Dilemma. Kan en mag ik negatief zijn als je een periodetitel pakt? Of misschien moet ik het woord kritisch gebruiken. Om het aardse erin te houden. Zorgen dat ze blijven gronden.

U begrijpt mijn begin van de week was niet makkelijk. Ook nog met een volle werkagenda. Kortom het is inmiddels 23:06u en ik ben al even zoet. Maar goed. Hier komt het dan. Ja, het was vrij matig wat we lieten zien vanuit voetbaltechnisch oogpunt. Op de schaal van 1-10 scoorden de meeste echt een onvoldoende. Gelukkig kreeg ik vanmiddag de opening om het bespreekbaar te maken. In de groepsapp kwam het besef bij een speler. En die had ook nog het lef om dit in de app bespreekbaar te maken. M’n hart maakte een sprongetje. Van geluk dit keer. Niet omdat ik een hartritmestoornis had. Al ben ik daar wel redelijk ervaren mee kan ik u melden.

En het mooie is. Hij spoorde z’n medespelers aan kritisch naar de beelden te kijken. Dat is het voordeel van het werken bij een goed georganiseerde vereniging. Een VEO camera staat gewoon ter beschikking. Voor de ontwikkeling van spelers, een prachtig mooi instrument. Hij vroeg hun naar hun eigen gemaakte fouten te kijken. Het beeld stil te zetten om te zien wat wel de goede oplossing was in die specifieke situatie. Dit is de winst. Niet de periodetitel. Nee, dit is als water geven aan rozenstruiken. Met een beetje kunstmest erin dan. Het geeft een extra zetje de goede richting op.

Dus we pakken een periodetitel en de groep is niet in jubelstemming. Spelers kijken kritisch naar zichzelf. En gaan met elkaar dit bespreekbaar maken. En ik kan je vertellen. Er zit in de hele groep nog rek. Niet een klein beetje. Nee, het woord “enorm” borrelt op. Das weer te overdreven. Maar het benadert wel mijn mening. We kunnen als team nog zoveel beter. Als we durven te spelen met lef. Maar wel in de geest van de verlosser Johan Cruijff. De man van de oneliners.

Van het zien van het spel als schaken. Want voetbal speel je met je hoofd. Je benen zijn slechts hulpmiddelen. Initiatief wint het altijd van voorzichtigheid. Baltempo is alles. De kunst is alleen om steeds in het juiste tempo te spelen. Een aanval begint bij degene die niet aan de bal is. En tot slot anticiperen is belangrijker dan reageren. Dan kom ik tot de conclusie. Posities zijn als schaakstukken. Ruimte creëren is tijd winnen. Net als je met het tempo van de bal dit kan doen. En simpel maakt het moeilijk voor de tegenstander. Een goeie simpele keuze is sterker dan vijf spectaculaire op goed geluk.

Dus wat is de ideale verhouding tussen hoofd en hart als het gaat om een voetballer? De zogenaamde Hoofd-Hart-ratio. Want met het hart spelen kunnen we als de beste dit seizoen. Nu wordt het zaak iets meer het hoofd te gaan gebruiken. Dus lekker aan de bak dinsdag in de oefenwedstrijd bij Diemen. Om donderdag op de training en in de eindpartij scherp te zijn. Dan kunnen we de 0-7 nederlaag gebruiken als brandstof op zondag als Saenden op Middenmeer komt aantreden voor de return. Ik heb er enorm zin in!

Onno Swart

Video-samenvatting Swift vs #WVzon1 door Mr Melis:

En zijn samenvatting van #WVzon1 vs IVV Landsmeer:

Het Amsterdamsche Voetbal: WV-HEDW grijpt periodetitel na late gelijkmaker tegen Swift