Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is de mooiste in het land? Wel, om eer te doen aan de hashtags van dit seizoen op social media. Het waren de lieverdjes ofwel de showpony’s van Zondag 1 deden hun best. Haartjes goed, sokken stylish kort met mini scheenbeschermers. De haren stevig in de gel. Is er een fotograaf vandaag? En wat deed Fortuna Wormerveer? Wel die hielden ons die spiegel voor. Wat zagen we er goed uit in onze korenblauwe shirts. Met er mooi en verzorgd uitzien staan we dik aan kop. Alles is verzorgd. Tot in de puntjes.

Echter lees het verslag van het Amsterdamsche voetbal er maar op na. We hadden niks in te brengen in een groot deel van de wedstrijd. We werden afgetroefd. Op alle facetten van wat voetbal vraagt wil je overwinnen. De trainert had er wel elf kunnen wisselen in de rust. Of voor rust. Maar ja. Hij deed het met drie in de rust. Drie werden er geslachtofferd. Niet dat de anderen er zo lekker in zaten. Wow, wat was het slecht. Qua duelkracht scoorden we een 1. Qua passing een 1. En qua organisatie en coaching ook dat cijfer. We konden het gewoon niet opbrengen leek het.

Kinderlijk eenvoudig lieten we ons aftroeven. En dat is een compliment aan de tegenstander. Zij stonden aan. Wilden het gras opvreten voor een goed resultaat. Wij deden het op 60, max 65%. Plichtmatig. Slordig. Halfbakken. Misschien ook wel logisch na de galavoorstelling van vorige week. Maar ja, dat excelleren konden we alleen excelleren omdat er een team stond dat zich het snot voor de ogen werkte. Het kunnen opbrengen om de energie in een wedstrijd te leggen die elke ploeg nodig heeft om te overwinnen. Daar begint het mee. Dan komt de concentratie. DE duelkracht. De scherpte. En tenslotte de genoegdoening in een goed resultaat.

Maar nee. We laten het gebeuren. In de 8”. Onrustige opbouw van onze kant. Zonder echte druk wordt de bal pardoes over de zijlijn gespeeld. Ingooi Fortuna halverwege onze helft. Die nemen hem snel. Wij maken geen haast met onze hergroepering. De achterlijn wordt gehaald. Een matige voorzet over de grond volgt. De bal is simpel bij de 1e paal te verdedigen. Echter dit gebeurd niet. Onze centrale verdedigers en de keeper laten het gebeuren. De spits pakt het cadeautje aan en schiet ongehinderd tussen drie man in de korte hoek simpel binnen. 1-0.

Je denkt dan. Of hoopt? Of eigenlijk verwacht dan een tegenreactie als je koploper bent. Maar nee. We blijven grossieren in foute passes. Slappe duels en Fortuna blijft kansen krijgen. In de 9”, 10” en ook weer in de 15”. We krijgen geen druk op hun aanvalsspel. De bal komt weer eens hoog voor. De bal komt midden voor de goal in de 5 meter. Onze keeper komt. Is alleen niet zeker en bokst de bal richting de strafschopstip. Zo voor de voeten van een tegenstander die heerlijk de bal op z’n pantoffel neemt. In alle vrijheid. 2-0.

Pas na een half uur krijgen we wat grip. Al blijft het slordig en futloos. Fortuna krijgt in de 35” nog een grote kans door slap verdedigen op links. De spits kan zo richting goal opstomen waar onze keeper prima redt. We krijgen nog wel een uitgelezen mogelijkheid vlak voor rust. De 44”. Aanval over rechts. De bal komt via een been terug richting de rand zestien. Daar staat Yasin Köprülü. Z’n schot mist echter het venijn om tot doelpunt te worden gepromoveerd. Nu haalt een tegenstander hem van de lijn.

Rust. Naast limonade, bananen, mandarijnen en winegums. Tijd voor bezinning en hergroepering. De trainert wisselt er drie. Maar zoals ik dit verslag begon waren er meer rijp voor een wissel. Alle tijd om het recht te zetten. Nog een helft om te laten zien wat we kunnen. En zo beginnen we vol goede moed. Om na 2” in de 2e helft alweer een goal te moeten incasseren. En dat was volkomen terecht.

Over onze linkerkant penetreert Fortuna onze zestien. De speler moet een sliding inzetten om voor te kunnen zetten. De bal smoort. We kunnen uitverdedigen. Echter de drive van de Fortuna-speler is enorm. Hij staat gelijk weer op en blokt de bal. Die caramboleert hierdoor met de boog hoog richting de goal. Onze keeper heeft er goede kijk op. Echter in plaats van de bal te vangen, laat ie de bal stuiteren. En daar is de spits van dienst hem dankbaar voor. Ook dit cadeautje wordt tot doelpunt verheven. 3-0.

Daarna krijgen we wel wat meer grip. Fortuna heeft met energie gesmeten om ons onder druk te zetten. De tank bij meerdere spelers begint leeg te raken. Er beginnen ruimtes te komen. We blijven onszelf echter in de nesten werken achterin. De simpele oplossingen lijken er niet te zijn vandaag. Althans we zien hem niet of voeren slecht uit. Dan in de 73” in ene een kans. Jesse Coffeng op recht die hem teruglegt. Vandaar schiet Diego van de Bunt Huigen de bal hard en diagonaal binnen. 3-1.

Hoop doet leven. En zo geschied. We brengen nog meer vers bloed. Fortuna begint te wankelen. Blijven hard werken maar kunnen het niet meer belopen. De 89”. Een corner van links. Diego van de Bunt Huigen achter de bal. De bal is scherp. De keeper komt. Bokst mis. De bal smoort. Stuitert op en daar is Tim van Eldonk. Inmiddels als stormram voorin te vinden om de schede te proberen te beperken. Hij reageert alert. Acrobatisch maakt hij een omhaal. En maakt zo de aansluitingstreffer. 3-2.

Dan de 92”. Met de moed der wanhoop. Fortuna is op. Loopt achteruit. En wij zetten nog een keer aan. Roan Mulder brengt de bal in van achteruit. Op de linkerflank ontvangt de diepgaande Jesse Coffeng de bal. Hij controleert goed en trekt de bal goed terug op de meegelopen Tim van Eldonk. Die heeft de hoek totaal ongehinderd voor het uitzoeken. En zo komt de 3-3 op het scorebord.

Dan de 97”. Of 90”+7”? We komen er met vijf man goed uit. Wederom over links. Jesse Coffeng ontvangt hem en legt terug op de inlopende Max Swart. Hij raakt hem niet vol. DE bal gaat wel richting doel maar is te zacht en de keeper brengt redding. Er volgt een tegenaanval die met moeite wordt afgeslagen met een corner als resultaat. De corner was dé kans om toch nog de winnende te maken. Maar het fortuin is met ons. De bal gaat naast. Dan de 99” nog een corner voor ons. De bal komt goed voor. De bal wordt weg gebokst. Jesse Coffeng staat rand zestien en kan inschieten. De bal gaat helaas voor WV over en eindigt over de ballenvanger achter de goal.

En zo eindigt deze marathonpartij na 90” en in totaal in beide helften 16” blessuretijd in een gelijkspel. Wij mogen onze handen dichtknijpen. En hebben een lesje gehad in teamspirit en werkethiek. En Fortuna heeft laten zien dat het te laag staat voor hun kwaliteiten. Al zal het zuur hebben gevoeld zo net na de wedstrijd. Als dan de uitslag binnenkomt van de wedstrijd hemelsbreed 500 meter bij Saenden van Swift, dan blijkt dat we zelfs een punt zijn uitgelopen door de winst die Saenden boekten met 2-0 op onze naaste concurrent.

Kortom spiegeltje spiegeltje aan de wand. Wat zijn de lessen die we hebben gekregen. Nu we de beelden hebben bekeken? De beelden als spiegel van onze individuele prestaties. Dat we er van zullen leren. Zelfkritisch. Zonder naar anderen te wijzen. Nederig richting het team te zijn. In dienst van elkaar en voor elkaar te staan. Zodat we komende dinsdagavond 17 februari in Driehuis tegen zaterdag 1e klasser RKVV Velsen 1, een puike prestatie kunnen neerzetten.

Zoals wij dat kunnen. Door ons als eenheid te presenteren. Hardwerkend. Te voetballen met lef. En onze huid duur te verkopen. Met als beloning het bereiken van de laatste zestien van de Districtsbeker. We hebben de kwaliteiten. Dat hebben we al meerdere wedstrijden laten zien. Let’s do this!

Team : Diouf, Eldonk, Heide ©, Melis, Jairam, Oostermeijer, Swart, Boudinar, Bunt Huigen, Köprülü, Noppert, Amaoko (o23), Coffeng, Onkenhout, Vermeulen, Boudazdaz, Melis, Vries, Lion & Swart

Onno Swart

Video-samenvatting Mr Melis: