Laatste competitiewedstrijd voor de winterstop. Belangrijk: winst is noodzakelijk om -na de prima reeks van 3 achtereenvolgende zeges- de aansluiting met de top enigszins te verkrijgen. En de koppositie in de 3e periode te behouden. Het was wel schrikken: snel 2-0 achter. Maar vooral dankzij een sterke tweede deel van de eerste helft -met 3 goals binnen een kwartier- lukte het toch te winnen. Na rust werd het nog even billen knijpen omdat de 4e lang uitbleef (maar dat zijn de trouwe WV-supporters wel gewend): de beslissende 4e goal van Denis in blessuretijd zorgde voor een enorme ontlading. Lekker de winterstop in.
Onze wijd en zijd bekende en geroemde ster-verslaggever André Lopes Dias was -voor het eerst in 7 jaar- helaas verhinderd door een begrafenis van een goede vriend. U zult het met een veel minder gedetailleerd verslag moeten doen (ik kon zo gauw geen lege envelop vinden). ZOB uit is op papier qua afstand de kortste uitwedstrijd buiten Amsterdam. De chauffeur had in zijn Tom-Tom echter de verkeerde Purmerenderweg ingevoerd (er blijken er 3 te zijn in en om Purmerend) waardoor we half Noord-Holland te zien kregen alvorens -nog enigszins op tijd- te arriveren. Qua blessures een redelijk volledige selectie, alleen spits Damien en Sureyo ontbraken. Zelfde opstelling als vorige week thuis tegen FC Uitgeest. De lekker volle “WV-site”op de tribune ging er eens goed voor zitten. Om kwart voor 3 mochten de in helemaal zwart (WV) en helemaal wit (ZOB) geklede teams beginnen van de jonge, prima scheids Tijn van der Gugten uit Vught.
Het begin van WV was echter nogal slapjes. ZOB zette hoog druk waar we matig onderuit kwamen, duels werden te vaak verloren. Dat werd al snel afgestraft door ZOB. Na een snelle aanval over rechts werd de harde voorzet van dichtbij uit de rebound door Jowad Rosner ingeschoten (ongeveer 6e minuut). Schrikken dus, dat waren we niet meer gewend. Langzaam maar zeker kreeg WV meer grip.. En waren er kansen voor Tim Correia en spits Kiet, allebei 2 keer. De grootste voor Kiet na een te zachte terugspeelbal. De gelijkmaker hing dus in de grijze lucht. Maar helaas: na een half uur een mooie slalom van een ZOB-er over links en vervolgens over de achterlijn, voorzet en goal. Rommelig, leek een eigen goal. Oeps: 2-0. En toch hadden we het gevoel dat dat nog niet fataal hoefde te zijn. En dat bleek gelukkig. Eerst schoot Peer nog op de paal, even later bediende hij Kiet die zich niet bedacht en de bal strak in de verre hoek schoot. Een zogenaamde echte spitsengoal zeg maar (2-1 dus). Daarna bleef WV drukken maar een hoog “net-niet” gehalte. Tot in blessuretijd van de 1e helft. Eerst een schitterende volley van Levy uit de kluts van een corner (wat? een doelpunt uit een corner, moet niet gekker worden..). Vanaf de aftrap van ZOB direct weer balbezit door WV en Tim C wandelt maar weer eens dwars door de verdediging heen, koel in de hoek afgerond. Van 2-1 opeens 2-3. En rust.
Wat een weelde opeens: dan smaakt zelfs een Bavaria-biertje lekker. Na de spectaculaire eerste helft viel de tweede helft qua schouwspel een tikkie tegen. Maar spannend was het wel. Aanvankelijk ging WV nog op zoek naar de 2-4, maar na een kwartier liet ZOB zijn tanden zien. Zonder overigens tot grote kansen te komen. Even de boekhouding: na ongeveer een uur twee wissels bij WV. Mick en Mats voor Rida en Kiet. Dion moest even later gestrekt naar de korte hoek. Oscar pakt geel bij een overtreding gelukkig net buiten de zestien (zoals ook waargenomen door grensrechter Jente van der Heide). De vrije trap levert niks op. Toch kon het grote billen-knijpen beginnen. We kwam er niet echt meer uit en verloren toch weer te veel duels. Maar we bleven toch redelijk eenvoudig overeind. Wel een prima uitval paar minuten voor tijd: Mats schiet te slap in na prima actie Tim C. Even later kopt Tim zelf uit vrijstaande positie te slap in. Intussen was Romeo Tim Brinkman komen vervangen. En kort voor tijd Jordy en Denis voor Oscar en Dylan.
Denis Wooninck? Maar eerst nog even een zweet-momentje als Dion een bal loslaat maar de scheids affluit wegens hinderen. Denis, die was toch 13 maanden lang geblesseerd geweest? Zeker, maar heeft dapper volgehouden, is een erg lange weg geweest maar nu eindelijk -onder luid applaus- weer terug in het veld. Dan de 94e minuut. Denis wordt aangespeeld in de zestien en schiet uit de draai de bal via de binnenkant paal binnen. 2-4 en een enorme ontlading. Prachtig moment. Even later fluit de scheids voor het einde. Over de hele wedstrijd zeker verdiend. Zoals na afloop ook in de gezellige bestuurskamer van ZOB sportief werd toegegeven .
Conclusie. Na een beroerde seizoens-start (5 uit 7) heeft WV met 4 achtereenvolgende overwinningen enige aansluiting met de top gekregen. En staan we in de 2e periode met 9 uit 3 gedeeld bovenaan samen met Olympia Haarlem. En laat dat nou net aanstaande zaterdag onze tegenstander in de 2e ronde van de beker zijn. Om 14.30 thuis. Wel op het kunstgras achter de kantine: het hoofdveld wordt vanaf maandag gerenoveerd (hard nodig).
Ten slotte. Soms is het lastig voor André als voorzitter van de commissie man-of-the match een kandidaat te kiezen. Als plaatsvervangend voorzitter dit keer een makkie: uiteraard DENIS WOONINCK. Comeback na 13 maanden blessureleed beloond met de bevrijdende 4e treffer. Prachtig moment!! Hier op de foto na afloop met zijn gelukkige familie:
WV-HEDW: Dion Thomas, Ken Raghoebar, Levy van Lierop, Tim de Jong, Tim Brinkman (75. Romeo Fecunda), Oscar Abouseada (85. Jordy Dijkhuizen), Tim Correia, Peer van Paasen, Dylan Cardol (85 Denis Wooninck), Kiet Versluys (60. Mats Eising), Rida Najib (60. Mick van Moerkerk).
Verslag: Ronald Nijsen
Nawoord trainer Tom Verhoek: “Aan de bal was het vandaag de eerste helft erg goed. Waar wij vorige week zeer effectief waren, hadden wij vandaag pas na 6/7 kansen een doelpunt te pakken. Oa Peer (paal) Kiet (2x van dicht bij net niet) Tim Correia vrij vanaf 15 meter. Het klinkt, als je in de blessuretijd van de eerste helft 2x scoort, maar wij stonden meer dan terecht met 2-3 voor. Dat had eigenlijk meer moeten zijn. Over het veldspel aan de bal was ik dan ook meer dan tevreden. Zonder bal oogden wij bij vlagen nonchalant. De tweede helft beginnen wij ook zeer goed maar vergeten ons te belonen. Ook aan het einde van de tweede helft zochten wij via Mick van Moerkerk en Mats vaak goed diepte en komen wij zeer gevaarlijk in hun 16 meter. Maar ZOB heeft voorin echt een aantal gevaarlijke spelers lopen en dan weet je dat de bal nog wel eens een keer goed kan vallen. Gelukkig zat dat mee en maakte Denis, na 13 maanden revalideren, een heerlijke goal.“
Het Amsterdamsche Voetbal: WV-HEDW toont veerkracht en tikt ZOB in blessuretijd knock-out
Op de site van onze gastheren: Verdiende 2-4 overwinning WV-HEDW bij ZOB thuis; Foto's Jose Mol
Noordhollands Dagblad (premium): ZOB kan 2-0 voorsprong tegen WV-HEDW niet vasthouden en gaat opnieuw onderuit