Het is the day after. Gisteren was de dag dat we kwamen bovendrijven. Onszelf in de schijnwerpers speelden. Geen woorden maar daden, zeg maar. We hebben de pijnlijke degradatie achter ons gelaten. Die drol is doorgeslikt. Daarvoor in de plaats is frisheid gekomen. En arbeidsethos. En last but not least plezier. En dat spatte er gisteren echt vanaf. De voorbereiding op het seizoen zit erop. We zijn er eindelijk klaar voor. In de euforie schreef ik al een kort stukje op ons Instagram-account.

Hoe ga je dit opschrijven. Dood en begraven na de 1e competitieronde na een beschamende 7-0 oorwassing. Vervolgens recht je, je rug. Wint. Wint. Wint. Speelt gelijk. Enzovoorts. Doelsaldo in die 6 wedstrijden: 15 voor. 3 tegen. En dan vandaag. De 8e wedstrijd. 6-0 wordt het. Maar 6-0. Het klopte. Van links naar rechts. Van voor naar achter. We degradeerde s.v. De Meteoor tot figuranten. In een regelmatige en volledig terechte 6-0 overwinning.

Nooit was het een wedstrijd. We domineerden van begin tot eind. Maar dat dit een heerlijk gevoel geeft, dat is duidelijk. Een gevoel van tsja. Klaarkomen? Een absolute ontlading. Want waar dit team vandaan komt. Uit de krochten van de geestelijke wanhoop. Dan is deze overwinning, hetzelfde als die ene nacht waar alles klopt. Dus ja. Blijf je dan nederig of schreeuw je het van de toren? Na zo’n ontlading. Ik denk het wel. Ik kies voor de rust. De nederigheid na het schrijven van deze woorden. We gaan verder op ons pad. Wedstrijd voor wedstrijd. Op naar volgende week. Let’s do this. Samen. 💪🏻

Dan toch nog maar iets meer van de wedstrijd. Want dat u wat gemist heeft mag u duidelijk tot u door laten dringen. Waar was ik? Waarom niet op het terras bij WV? De opstelling was consistent. Mis je een training dat zit je. We misten Azzouz door een blessure. Verder, never change a winning team. Als de basis staat, versterk je hem. Dus allrounder Mulder in de punt. En op de bank zit gretigheid in combinatie met fitheid. Mooier kan je het niet hebben als trainert. Vermeulen, Eldonk, Heide, Ploem Kempkes, Noppert, Riessen, Coffeng, Boudinar, Mulder, Oostermeijer, Köprülü. En Jairam, Onkenhout, Swart, Avrap, Bunt Huigen & Diouf waren er meer dan klaar voor.

Scheidsrechter Jan Loew uit Julianadorp had de mazzel om het van nabij mee te maken. Tuulk was het een takke eind rijden. Denk dat hij er geen spijt van had gezien de pot voetbal die hij begeleidde. Hij floot in de geest van de wedstrijd. Greep in op de juiste momenten. Liet zich gelden indien dit werd gevraagd. Kortom, zo zie je ze graag. De grootste delen van de wedstrijd onzichtbaar totdat het nodig is. In z’n boekje na negentig minuten 6 doelpunten en 4 gele kaarten keurig 2 om 2 verdeeld.

We begonnen scherp. Net als De Meteoor. De juiste intensiteit was er om de Noordelingen te weerstaan. Op een slippertje in de 3’ na, zijn we niet in de problemen geweest. Ploem Kempkes loste dit solide op. Al had hij in het eerste kwartier moeite om zich los te rukken van een hem achtervolgende kater. Daarna was het weer als vanouds. Pikte hij z’n doelpuntje mee. En samen met Noppert, capitano Heide en Eldonk verzorgde ze een hermetisch afgesloten deur. Met Vermeulen erachter als extra slot.

Het middenveld staat sinds de return van Boudinar uit de lappenmand. Deze aimabele jongen is de type speler die elk elftal nodig heeft. Maakt z’n meters in stilte. Is altijd in control. En brengt rust te midden van een kluwen van spelers. Speelt altijd naar de juiste kleur. Het Amsterdamsche voetbal schreef dan ook terecht dat Boudinar de stille motor was binnen een sterk collectief. Ook schreven ze over Oostermeijer. Waarom? Tsja als je viermaal de pass geeft waaruit wordt gescoord dan doe je iets goed als architect van de aanval. Dan heb je een lekkere middag. Constant in beweging. Altijd aanspeelbaar was hij onhoudbaar.

De backs renden zich rot. Waren de extra aanvallers die penetreerden. Dat resulteerde in een prachtige treffer van Eldonk. In je sprint de bal op je pantoffel nemen is moeilijk. Maar hij deed het. En hoe. De ging als een parabool snoeihard over de verbouwereerde keeper Zwieten heen. Tuulk kreeg ie de bal panklaar van Oostermeijer. Dat maakte het een stuk makkelijker. Deden de spitsen dan niks? Of Riessen op het midden. Zeker wel. Ze waren onderdeel van de machine. Riessen passte. Liep vrij. Bouwde op. Mulder sleurde. Incasseerde nog een kekie achter de rug van de scheids na shirtje trekken. Het loste zich vanzelf op. De energie ging de goede kant op. Al scoorde hij dit keer niet. Dat deed Köprülü wel. Bedrijvig maar niet echt gelukkig in z’n acties benutte hij een buitenkansje. Dit door onhoudbaar droog in de bovenhoek te schieten. 1-0.

En Coffeng ook. Drie keer om precies te zijn. Altijd behept met een goede arbeidsethos kan hij opstaan uit het niets. Van nul naar een tien. En weer terug. De simpelste ballen kan ie missen. Zoals in de eerste helft. Alleen op de keeper af. Die is te laat. De hoek kan je bij wijze van uitzoeken. En dan schiet ie naast. Maar dan in ene komt de brille. Bij de 2-0. Dan is ie onnavolgbaar. Bij zijn tweede direct na rust was het pure kunst. Een vrije trap op 20 meter iets rechts van de goal. Dan komt de creatieve linkervoet om de hoek van de bal en daalt de bal als een baksteen net voor de lat bij de rechterpaal. De keeper zweeft kansloos mooi naar de hoek. 3-0. Klaar over, strik er omheen. Z’n derde was een perfect uitgevoerde aanval van achteruit. Hij was eindstation. Het team maakte hem met Jairam als de aangever. Z’n eerste assist in WVzon1. Hulde.

Dan hebben we ook nog de wissels. Nou die vielen naadloos in. Mooi om te zien dat de fitheid week over week beter wordt. En dat het voetbal daarvan profiteert. Een speciale shout out gaat naar keeper Diouf. Een geweldige keeper. Op de training gaat ie tekeer als een beest. Maar ja, de tragiek van een keeper is dat er maar een kan spelen. En Vermeulen is ook zo’n beest. Ze maken elkaar beter. Das de luxe van de trainert. Dus hou vol, Diouf. Blijf jezelf laten zien. De kans komt dan als vanzelf. Vaak sneller dan je denkt.

We maken ons op voor de slotrituelen van 2025. De agenda is al ramvol. Maar voor uw favoriete team is altijd plaats in uw agenda’s. Het zal een beetje passen en meten zijn. Maar, wij zien u graag langs de lijn als supporter.

Allereerst komende zondagmiddag tijdens de sportparkclash met onze buren TOS-Actief. Eigenlijk is het een interland waarbij vooraf een volkslied zou moeten klinken. In TOS-Actief spelen namelijk uitsluitend expats. Zo wordt deze pot voetbal niet alleen een sportparkclash maar ook een cultuurclash. Dan de week erop, reizen we naar drijvend land. Op naar Ilpendam in het prachtige Waterland. Daar waar het water, het land al jaren bedreigd.

Om vervolgens op woensdagavond voor de districtsbeker aan te treden tegen 4e klasse DZS in Neck/Wijdewormer onder de rook van Purmerend. Deze wedstrijd is als het toetje van 2025. En we mogen gewaarschuwd zijn. De Zilveren Schapen presteren dit seizoen bovenmatig goed onder leiding van de nieuwe trainer. Eigenlijk presteren ze gewoon conform doelstelling. ;-) Na het verwelkomen van tien nieuwe spelers. Want dat is promoveren naar de 3e klasse.

En oh ja niet te vergeten! Het altijd bloedgezellige Kerstklaverjassen moet ook in jullie agenda’s. Noteer een groot rood kruis in je agenda op zondagmiddag 28 december. Vanaf 13:00u is de inloop om daarna alles af te troeven wat je maar kan.

Onno Swart

Video-samenvatting Mr Melis:

Het Amsterdamsche Voetbal: WV-HEDW beslist duel vroeg en overtuigend tegen De Meteoor