We speelden potje 19: Sporting Krommenie uit. En we deden wat we moesten doen. Met energie. Als team opereren. Ze stuk spelen. En de punten meenemen naar Middenmeer. Want na 90 plus minuten stond er 2-3 op het scorebord. Weer een horde genomen. Weer een stapje dichter bij het doel. We blijven op koers. Wel hoe dat tot stand kwam leest u hieronder.

We beginnen met de trainingsweek. Die was zoals je hoopt dat ie gaat. Met een complete groep. Op Midas Ploem Kempkes na want die is al maanden op reis. De tijd dat ie weer terug is is bijna daar. En Tycho de Vries, die als een monnik, bezig is van een knieoperatie aan z’n kruisbanden, te revalideren. De rest stond er. Op het veld. Het niveau was hoog. Door de onderlinge concurrentie trainen we al maanden op het scherpst van de snede. Ik hou ervan. Vanaf de rand van het veld spat de wilskracht er vanaf.

Dan toch ook even het vizier op onze tegenstander in deze speelronde. Sporting Krommenie speelde in het jaar 2026 8 potjes. Ze wonnen er 6! De laatste 3 weken waren er ineens weer 2 verliespartijen tegen respectievelijk TOS Actief en De Meteoor. Dat brengt ze op plek 6 in de middenmoot van de ranglijst met 28 uit 19 bij een doelsaldo van -2.

Thuis wonnen wij vrij eenvoudig met 3-0. Ik was toen lovend in het verslag over ons eigen team. We gaven Sporting Krommenie geen schijn van kans. Ik omschreef ook dat geluk of succes te omschrijven valt als je huidige situatie minus je verwachtingen. En die verwachtingen zijn inmiddels steeds nadrukkelijker aanwezig.

De verwachtingen van kampioen worden. Zo schreef het Amsterdamsche Voetbal na RCZ uit, dat we stevig op kampioenskoers blijven. En daar is niks aan gelogen. We moeten er dus voor zorgen dat we in het “nu” onze wedstrijden spelen. Wedstrijd voor wedstrijd. Ons focussen op een teamprestatie die tot +3 in punten leidt.

Je stinkende best doen in belang van het team. Niks meer en niks minder. Net zoals de afgelopen wedstrijden. 90 minuten volle bak voor een resultaat. Voor succes. Voor het in stand houden van gelukzalige gevoel dat gloort aan de horizon. Want we hebben nog helemaal niks.

En Sporting Krommenie thuis is andere koek dan uit. De laatste 5 thuiswedstrijden brachten 4x WINST en 1x gelijkspel. En niet tegen de minsten. Ze hielden Swift op 2-2. Wonnen 3-2 van Saenden. RCZ verloor er 4-2. Hercules Zaandam was kansloos met 5-2. Ilpendam ging met 3-1 aan de zegekar.

We waren dus gewaarschuwd. En dat soort mensen telt voor twee. Dus de koppies werden gevuld met waarschuwingen. De staf was er scherp op. De spelers of ze wilde of niet kregen het van alle kanten mee. Dat ze moesten blijven jagen op. Niet tevreden zijn met 8 punten voorsprong. Zorgen dat ze er staan. Gaan voor +3 punten. Scherp & hongerig op jacht naar de titel.

En zo begonnen we zondag de reis naar Krommenie. We werden allerhartelijkst ontvangen op een vrijwel verlaten sportpark. Een park met vier voetbalvelden. Keurig onderhouden. De kantine en kleedaccommodatie keurig onderhouden. En er was toch maar een wedstrijd. Ook hier is het zaterdag, waar het zwaartepunt ligt. Komende seizoen zal ook hier horizontaal worden opgestapt naar de zaterdag.

Dan de wedstrijd onder leiding van de heer Angelo Kiel. Een meer dan prima scheids. En ook de clubgrensrechters Arnoud de Jong en onze eigen Jos de Vries waren van goed niveau. Dus er was van beide kanten geen enkele irritatie over of het wel of geen buitenspel was. Voor wie de ingooi was of wat dan ook. Dat mag ook weleens gezegd worden.

En dan krijg ik net een verzoek, in de wedstrijdzakenapp van de KNVB, om een survey in te vullen. Over precies wat ik hierboven heb opgeschreven. De scheids, het sportieve gedrag, de ontvangende club. Nou dus u begrijpt ik was lovend. Was er dan geen strijd op het veld? Nou integendeel. Het ruim opgekomen thuispubliek en ook onze supporters genoten van een mooie pot voetbal met twee ploegen die er zin in hadden.

Beide gingen met hun eigen tactisch plan op zoek naar +3 punten. Dat bracht ons de bal. Iets waar we onze raad wel mee weten. En Sporting Krommenie loerde. Loerde om fouten van onze kant in de omschakeling af te straffen. Wel en dat zag je terug in de 1e helft. Wij dicteerde. Creëerde kansen maar vergaten de scherpte die er wel degelijk was te gebruiken voor het tillen van de stand naar 0-1, 0-2 en 0-3. En dan ja, dan krijg je die ene kans. In de 41”. En verdomme die prikken ze binnen. 1-0.

Precies zoals hun plan was. Wij hebben een aanval over vele schijven. Een voorzet van ons wordt uit hun zestien gewerkt. Valt op het middenveld. We stappen in. De tegenstander is net wat sneller en speelt de bal door. De bal komt bij de spits die gelijk door beweegt de ruimte in met de bal aan de voet. Rand zestien kapt ie zich vrij en heeft het overzicht bewaard. Er komen 2 Sporting-spelers bijgesloten. Het is 2 van ons tegen 3. Balletje breed op de inlopende speler. En die prikt prima binnen in de verre hoek. Een goed uitgespeelde goal.

Hadden wij hem kunnen voorkomen. Zeker. Maar ja, ik heb de bijnaam “de Lieverdjes” een jaar of 3 geleden natuurlijk niet voor niks verzonnen? Want even die professionele overtreding maken om een aanval onschadelijk te maken. Nee, dat zit niet echt in ons. En ook de omschakeling van een aantal kon veel beter. Dat noemen we de vuile meters. Maar ja dan kom je af en toe op een achterstand. Zoals nu. Wat ons dan wel steeds lukt is repareren. En vrij vlot ook meestal. En dat doen we dan in de 45”+1”.

We zijn in de aanval. Ja, waarom niet? Als je er dan toch bent. Lekker ballen. De bal gaat goed rond. Aanvalsopzet over rechts. Inspelen, door bewegen en de bal volgt. Een vrije rechterflank. Tim van Eldonk kan het gat in, want Jesse Coffeng is naar binnen getrokken. De bal komt strak voor op de inlopende Max Swart. De linker centrale kan onderscheppen. Neemt aan en draait weg. Max schakelt gelijk door van aanval naar afjagen. En dat verrast de man met de bal. Max snijdt voor hem langs, net als ie de bal wil wegschieten. Alleen de bal is inmiddels Max z’n enkel. Die wordt gelanceerd. Penalty.

Good old Ashraf Azzouz ontfermt zich over dit buitenkansje. Om z’n gescoorde doelpunten in z’n glansrijke carrière met één op te hogen. Maar ook omdat de combinatie Ashraf en een penalty nemen, een bijna 100% grenzende zekerheid op een doelpunt is. En zo geschiedde. De 1-1 hangt exact 5” na de opgelopen achterstand in de touwen. We trappen nog af voor de thee. Om vrijwel direct een 200% in de schoot geworpen te krijgen!

Onze goal en het zicht op even op adem komen met een koppie thee is voor een aantal spelers van Sporting de reden om even achter te gaan klooien. Dat gaat lang goed. Totdat de keeper de de bal in z’n voeten gespeeld krijgt. Max Swart jaagt door en dat maakt blijkbaar zenuwachtig. Zo’n woest dravende Jerommeke met wapperende haren briesend op volle snelheid op je af zien komen. Een tikkie breed zou ik zeggen? Maar de keeper besluit de bal in te leveren bij Diego van de Bunt Huigen. Tuulk, de keeper raakte hem volkomen verkeerd. Fouten. Dat hoort erbij. Die dwing je af.

En zo mag Diego de hoek uitzoeken. Dan komt het moment van moeten beslissen. Wat gaat ie doen? Op 11 meter een beetje links voor de goal. Alleen voor de keeper. Max staat rechts vogelvrij van hem. De keeper moet dus kiezen. Diego ook. Want ja, de tijd dringt. Wordt het zelf schieten links in de korte hoek, zelf schieten rechts in de lange hoek of breed op Max? Wel, het werd zelf en rechts in de verre hoek. Maar ja, ook wij maken fouten. En de bal verdwijnt langs de verkeerde kant van de paal naast. En zo breekt de rust aan met een 1-1 tussenstand.

De tweede helft. Ongewijzigde ploegen. Wij met dezelfde aanvallende intenties. En Sporting? Dat kruipt iets meer uit z’n schulp. Beginnen echt mee te voetballen. En dat maakt het voor het publiek eigenlijk alleen maar leuker. Zeker het thuispubliek. Wij hebben als ploeg even een moment nodig om deze nieuwe realiteit te omarmen. We gaan even compact staan. Kijken de kat uit de boom om te analyseren. Als de antwoorden en de kleine aanpassingen er zijn dan gaan we weer.

Het lukt ons lange tijd niet het gaatje in hun verdediging te vinden. Waar we in de eerste helft een ruim aantal kansen creëren, lukt dat in het tweede bedrijf duidelijk minder. Sporting krijgt er ook een paar. Wel van ver weg dus onze sluitpost van de middag Jules Vermeulen heeft er goed zicht op maar toch. We komen dan in het laatste kwartier. U weet wel in Den Haag heeft dat een naam. Wel daar zat het venijn. We zijn dan net aan dat kwartiertje begonnen. Het is de 78”.

Het lijkt alsof bij Sporting het rode lichtje is begonnen te branden als de energietank bijna leeg is. Dan wordt je toch wat angstig of je je bestemming wel haalt. De punten in Wormerveer houden. En wij hebben met wat wissels juist het tempo weer wat verhoogd. De originele verhoudingen zijn weer hersteld. Wij de bal. Zij loeren. En dan komt dat moment. Dat kansje. Een foutje achterin bij Sporting. Een ingebrachte voorzet van links wordt niet goed weggewerkt en valt voor de voeten van Lukas Noppert.

Onze linksback loopt per wedstrijd circa 15 kilometer. Onvermoeibaar de aanval ondersteunend waar ie kan. Dit keer aan de binnenkant. En hij is altijd gretig. En dit keer ook rustig. Beheerst controleert hij de bal. En heel bekeken met binnenkant voet speelt hij de bal loepzuiver met een fluwelen touch in de verre hoek. Dit op een meter of 10 voor de goal ter hoogte van de linker doelpaal. De keeper is volkomen kansloos op zoveel zuiverheid. We hebben de voorsprong te pakken met 1-2.

En in de 82” maken we 1-3. Met de hulp van de keeper van Fortuna. Alleraardigst natuurlijk al had ie het graag anders zien aflopen. Een curieus moment. Dieptepass van Tim van Eldonk. Net te scherp voor Max, de nog steeds woest dravende en sprintende Jerommeke. De keeper komt uit en bukt om het op te rapen. De grond trilt van de snel dichterbij komende voetstappen.

De keeper kijkt op terwijl hij de bal oppakt. Hij wil de bal klemmen op z’n borst. Dat mislukt. De bal stuitert via Max z’n lichaam zo voor z’n voeten met een leeg goal voor hem. Een hoek uitzoeken is niet meer nodig. Hem binnen schieten wel. En dat lukt gelukkig feilloos. Een “lelijke” goal gemaakt op wilskracht door toch door te lopen op een kansloze bal en een portie geluk. Dat is wat het is. Maar ja boeien. Ook die tellen.

We hebben de marge nu. Dus rustig uitspelen. Zakelijk enzovoorts zou je denken. Wel dat viel vies tegen. We worden slordiger. De linies sluiten niet meer helemaal aan. En Sporting perst er nog een slotoffensief uit. We hebben het over de 86”. Een prima aanval van Sporting. Een aantal vergaten even op tijd de verdedigende vuile meters te maken. En echt kort zitten doen we ook niet meer. En dan blijkt Sporting prima te kunnen combineren.

Over zeven schijven gaat de bal ongehinderd door de onze van voet tot voet. We laten het gebeuren. Dit zijn van die momenten, net als bij de 1-0, die we eruit moeten krijgen. Want ja, gelukkig maken we er zelf 3. Maar voor hetzelfde geld speel je hier gelijk. En dan zouden we onszelf enorm tekort doen want we verdiende de overwinning maar ja. Voetbal gaat om meer scoren dan je tegenstander en niet of het “verdiend” is.

Dus missie geslaagd. +3 maakt 46 punten. Nog 5 wedstrijden met +8 punten op de nummer 2 Saenden en na deze speelronde +10 op nummer 3 Swift. We nemen ook de leiding in de 2e periode na het gelijkspel van Fortuna Wormerveer bij RCZ. We doen dus weer goede zaken. Al is het wel met wat kanttekeningen. We moeten onszelf blijven pushen. Blijven werken aan onszelf en de afstemming in het team. De onderlinge coaching. De opofferingsgezindheid. En de concentratie.

Scherp & hongerig blijven in de jacht op de titel. Dat is wat we moeten doen. Dus blijf gretig. Blijf energie leveren. Blijf hard werken. Blijf samenwerken als een team. Want wat succes brengt in onze huidige situatie is wedstrijd voor wedstrijd te beschouwen en de verwachtingen volledig los te laten. Dus we focussen op Ilpendam thuis komende zondag. Een wedstrijd op zich. Zij hebben belangen en wij ook. Weer voor +3 punten. Voor dat lekkere gevoel van winnen. Dan komt de rest vanzelf.

En mag ik u oproepen te komen. Naar WV. En wel op 18 april EN 19 april. Op zaterdag 18 want Zaterdag 1 speelt thuis maar minstens zo belangrijk is dat de band Lui Paard komt spelen in de kantine. Kortom een bijna dagvullend program bij uw favoriete vereniging. En dan op zondag want uw meest favoriete team speelt dan om 14:00u op het hoofdveld. En u en onze Lieverdjes spelen zoveel lekkerder als er fans langs de lijn staan ;-)

Team : Vermeulen, Boudinar, Eldonk, Heide ©, Mulder, Riessen, Coffeng, Oostermeijer, Swart, Bunt Huigen, Azzouz, Melis, Jairam, Köprülü, Onkenhout, Vries, Diouf, Vries, Lion, Melis, Boudazdaz & ondergetekende

Onno Swart