Dinsdagavond. Het is nu ruim twee dagen na de wedstrijd. Ik kan het niet anders dan verwoorden dan ik hieronder doe. Tis negatief dat is dan maar zo. Mooier maken dan het was. Ik heb er geen zin in. Ondanks dat ik eigenlijk in een opperbest humeur ben. Maar het is tijd voor wat oprechte verslaglegging.

Ik opende de aanloop van deze wedstrijd met onderstaande tekst:

Na de 7-0 nederlaag tijdens de seizoensouverture hebben we inmiddels vier wedstrijden op rij gewonnen. Dat heeft ons gezamenlijk aan de top van de ranglijst met stadsgenoot Swift en de hardhitter Saenden gebracht. Aan de top komen is één. Er blijven vraagt nog meer van ons. Het vraagt om continuïteit. Om samen strijden. Met elkaar en voor elkaar. Dat is wat we moeten kunnen opbrengen. Week in, week uit.

En zeker vandaag bij Rood-Wit Zaanstad. Een ploeg met titelaspiraties. Kampioen geworden in de 4e klasse. In de zomer zich versterkend met oud prof Glynor Plet, waar hij zich bij o.a. Dave Bulthuis en 43-voudig Turks international Oguzhan Özyakup heeft gevoegd. Een tegenstander met ervaring dus. We zijn gewaarschuwd. En dan telt een mens voor twee aldus het spreekwoord.

Kortom, 14:30u is het weer showtime. Showtime van wat en wie wij willen zijn. Een team dat streeft naar het hoogste. Laat het team excelleren door samen de intensiteit te leveren zoals afgelopen zondag de tweede helft. Daar was de flow, de bravoure, de echte wil en de onverzettelijkheid waarmee we Rood Wit Zaanstad kapot kunnen spelen.

De conclusie na het live bekijken aan de zijlijn en vervolgens de hele wedstrijd nogmaals op video is een andere werkelijkheid:

Direct na de wedstrijd kreeg ik mee dat het “publiek” een mooie wedstrijd had gezien. Wow, ik niet. En nou weet ik dat er meer waarheden zijn dan één. Want ja we kijken allemaal vanuit ons eigen perspectief. Het was wellicht vermakelijk door het foutenfestival voor het toch wel massaal aanwezige publiek. Maar wat ons in 2x45” was voorgeschoteld. Eerder armoedig. Armetierig. Beide ploegen deelden in de malaise. En de scheids die stond stijf van de zenuwen door een rapporteur langs de lijn.

Ik telde 11.341 gemaakte fouten. Gedeeld door (22 speler + 7 wissels +1 scheids = 30 mensen) betekent dit net ff meer dan 378 fouten per mens en dat in maar 91” speeltijd. Dus per minuut kan je tijdens deze wedstrijd als je hem terugkijkt de aanwezigen binnen de lijnen betrappen op ruim 4 fouten per minuut. En dat maakt voetbal zo mooi. Hoe meer fouten, hoe meer vermaak. Want er was inzet. Er was goede wil. Er was koegras. En er waren zenuwen. er was een hoge verwachting. Er was van alles. Behalve goed voetbal. Dat ontbrak.

Waar doel ik dan op? Nou, eigenlijk een oneindige stroom aan fouten. Van alles en iedereen. Een opsomming zonder volledig te zijn: een eenvoudige pass over een paar meter (744x). Een voorzet zonder druk van een tegenstander (88x). Uit positie lopen (344x). De bal over de zijlijn laten lopen door een verkeerde aanname (3x WV en 2x RW). Passen zonder gedachte (299x). Ontbrekende onderlinge coaching (177x). Doorbewegen na inspelen (299x). Geen beweging rond de bal (531x). Er al staan in plaats van er komen (667x) en dan 2x een fout van de keeper bij een hoge voorzet (1x WV en 1x RW). En die zijn dan de lul want als er een keer een fout is gemaakt is het een doelpunt. En zo speel je 1-1. Uit twee fouten van twee keepers. Voor de archieven: de goal werd gescoord door Freek van der Heide uit een voorzet van Yasin Koprulu.

En ja, ik meldde al dat ook de scheids deelde in de malaise. Met als hoogtepunt het fluiten voor een vermeende overtreding op rand zestien van onze rots in de branding Midas Ploem Kempkes. Hij is zo overtuigd dat ie zelfs geel trekt. Kost toch een kleine € 20. En dat geheel onterecht. Dit terwijl hij prima zicht heeft op de situatie. Midas speelt de bal. De speler van Rood Wit Zaanstad is te laat. Zet z’n voet gevaarlijk op het scheenbeen van Midas (zie foto boven verslag) en doet alsof hij net door een jager is neergeschoten met een schot hagel. Als een stervende zwaan gaat ie naar het gras. Iets wat hij de hele wedstrijd al deed. Tsja, dan vraag je toch als scheids om een slechte beoordeling. Wellicht is een bezoek aan de Specsavers toch te overwegen? Ooit was hun slogan namelijk “Specsavers laat scheidsrechter beter zien”.

Een groot deel van het publiek ging overigens zeer gelukkig huiswaarts omdat ze ook een lekker Turks broodje hadden gehaald. Want de meneer van de BBQ bij Rood Wit Zaanstad die was in grootse vorm. Als enige. Op naar volgende week. Ik kan niet wachten of we leren van onze “fouten”. De tegenstander is dan Sporting Krommenie. Niks over hun. We moeten zelf zorgen dat we er staan. Dan komt de rest vanzelf wel.

Team : Jules Vermeulen, Nick Jairam, Freek van der Heide©, Midas Ploem Kempkes, Lukas Noppert, Jesse Coffeng, Anass Boudinar, Roan Mulder, Ashraf Azzouz, Max Swart, Yasin Koprulu, Quinn Dundas (o23), Kaja van der Sluis (o23), Tim van Eldonk, Tom van Riessen, Paul Diouf, Joram Melis, Yassir Boudazdaz, Onno Swart & Jos de Vries

Onno Swart